Skitoer Bonneval 2006

Er is ook een volledige fotolijst.

2006-04-06 donderdag

Treinreis gaat eenvoudig. Parijs 1:30 overstaptijd is net ruim voor wie voor het eerst door Parijs moet. Lichte vertraging in Modane is geen probleem. Buskaartje te kopen uit hoofdingang van het station links, net voor het politiebureau. Bus vertrekt 18.50. Ik ben de enige klant! Praatje met de buschauffeur... spreekt een beetje engels en rijdt ook wel eens op Nederland. Kent Utrecht, de "cathédrale". Aankomst net voor 20.00 uur. Het chalet Refuge de Bonneval staat bekend als le CAF - club alpine français - en is eigenlijk een klein hutje in het dorp. Aan de overkant bij de pizzeria haal je een password voor het codeslot op de voordeur, en voor de rest is het een berghut met WC, verwarming en zelfs een douche. Er is ook een keukentje met gasstel, koelkast en zo. Eten aan de overkant in de pizzeria, dan snel afzwaaien.

2006-04-07 vrijdag

Wekker op half acht, acht uur bij de bakker brood halen. Bakker heeft alleen brood en jam, dus daaruit bestaat het ontbijt. Na het ontbijt rustig naar de piste, kaartje kopen, helaas niet voor twee dagen want geen pasfoto bij me. Skigebied is ideaal om in te skiën, klein, rustig, in ieder geval op donderdag. In de middag ontmoet ik Veldhuis, Veldhuis & Veldhuis, en later ook Alexander. Nog even door supermarkt voor het ontbijt morgen. We eten 's-avonds mee met het halfpension van de Veldhuizen. De gewijzigde verzamelplaats is voor de meesten een vraagteken. Moeten we afdalen? Hoe komen we weer bij onze auto's? Wat voor tocht heeft de vervangende gids in gedachten? Afijn, we zullen het morgen zien. Om 20.30 houdt men het voor gezien en gaat slapen.

2006-04-08 zaterdag

's-Ochtends geskied tot een uur of twee, daarna naar beneden en de bus pakken naar in de buurt van het fort, waar de Veldhuizen ons ophalen met de auto voor het laatste stukje. Prachtig fort. Goed weer, we drinken bier buiten. De vrouw des huizes kijkt ons bevreemd aan, maar geeft ons het bier mee. Eenmaal buiten snappen we het, want het waait als een gek.

In de avond neemt gids Mark met ons de bepakking en het materiaal door. Ontbijt zal zijn om half acht. De mesten taaien af rond half tien.

2006-04-09 zondag

Reveil om half zeven, ontbijt om 8 uur. Dit bestaat uit louter brood, boter en jam. Drinken: sinaasappelsap en koffie/thee/chocola uit de automaat. Nou ja.

We rijden met 3 auto's een kilometertje het dal boven Termignon in (1468), maar we komen niet terug op dit vertrekpunt, dus er worden twee auto's naar Bonneval gebracht zodat we aan het einde vervoer zullen hebben. Uiteindelijk beginnen we om 10.20 met lopen. Na drie korte pauzes komen we rond kwart over 3 bij de Refuge du Plan du Lac (2384) aan; de gids' inschatting van 5 uur was niet slecht. Hij trekt er trouwens stevig aan. De route was vrij vlak en dat heeft heel wat mensen moeite met schenen en voeten geleverd. Avondeten om 7 uur, dus voor die tijd kunnen we nog wat met de pieps oefenen. De hut heeft een warme gezellige centrale ruimte maar voor de rest is hij helemaal koud.

De piepsoefening is nog eenvoudig: eerst onderzoeken we de drie verschillende types. Twee ervan zijn nieuwere die je direct langs de veldlijnen leiden. De mijne is het oudere type, niet zo richtingsgevoelig, dus dat wordt het standaard gridwerk. Dan proberen we allemaal ons apparaat uit, overigens zonder verstopt doel. Later in de week zullen we het nog wel moeilijker maken. Om 6 uur zijn we weer terug binnen.

Het plan voor morgen komt in 3 varianten: Pointe de Lanserlia (2909). Bij goed weer omlaag en door naar de Pointe du Grand Vallon (3136), en dan afdalen naar de Refuge de la Femma (2352). Bij minder goed weer direct afdalen en dan omhoog lopen langs de rivier de Rocheure naar de Refuge. Bij echt slecht weer lopen we direct langs de rivier naar de volgene refuge en doen we misschien vanuit daar nog iets. De beslissing valt morgenochtend om 6 uur (als we de Pointe du Grand Vallon doen), anders moeten we 7 uur op. Mark zal ons waarschuwen.

2006-04-10 maandag

Om 6 uur horen we dat we nog een uurtje mogen blijven liggen: het wordt plan B. Als we opstaan blijkt alles in de slaapkamer nat, want hij is totaal niet geventileerd of verwarmd. Ditzelfde geldt overigens voor de toiletten: de vloer is altijd vochtig, al is het niet direct smerig.

Omstreeks half negen vertrekken we. De lucht is betrokken, vrijwel geen zon te zien hoewel hij af en toe wel is te voelen. Het sneeuwt licht, maar nu en dan hebben we een opklaring zodat we toch nog van wat uitzicht kunnen genieten. Half elf zijn we boven. De afdaling is met slecht zicht; gids Mark gaat steeds vooruit zodat zijn spoor wat reliëf levert waarmee wij dan kunnen zien hoe we moeten skiën. Onderin is de sneeuw overigens wel heel zwaar, en zelfs de gids gaat meerdere malen om. Niemand vindt het vreemd. Uiteindelijk zit ik hier nu om 15.45 dit verslag te typen op mijn organisator.

2006-04-11 dinsdag

Ontbijt om 7 uur, kwart voor acht vellen op, acht uur vertrek, en de planning lukt aardig. Het weer omvat een net-niet harde wind, en lichte sneeuw. Overal hangt mist, en hogere wolken stoppen doorgaans de zon, die er maar mondjesmaat doorkomt om ons zicht te geven. Kortom, een witte dag.

We klimmen naar de Col du Pisset (2958), want de Pointe du Méan Martin (3330) is zeker te ver gegrepen in dit weer, en dalen daarna af door de meest fantastische poeder die deze nacht nog is gevallen. Heerlijk, maar wel jammer dat het zicht doorgaans vrijwel nul is. Uiteindelijk moeten we nog een kilometer of twee vrijwel vlak, iets omlaag, naar het Refuge du Fond des Fours (2537). Dit in een volledige whiteout, dus het is navigeren op uitsluitend GPS en kompas. Geen probleem echter voor onze gids, en omstreeks half 4 komen we aan in de hut.

De hut bestaat uit meerdere delen, een slaapdeel en een gemeenschappelijk deel. Hij is klein en gezellig, knus donker hout overal. De hut blijkt alleen niet ontworpen voor de winter, want de wc is buiten op een afgelegen plaats, en de slaapruimte is niet verwarmd, het vriest daar 's-nachts binnen!

2006-04-12 woensdag

Ontbijt om 06.00 uur, want we hebben een lange dag voor de boeg. Het weer is betrokken maar meestal is er wel goed zicht, en nu en dan komt toch ook wel de zon erdoor. Er waait op hoogte wel en stevige wind die ook wel wat sneeuw in zich draagt.

Vertrek rond half 8, omhoog naar de Col de la Calabourdane (3006). Afdalen naar de Pont de la Neige (2528) met beperkt zicht. Dan omhoog naar de Col de l'Ouille Noire (3229), maar 100 meter onder de top vindt Mark het toch te gevaarlijk: te veel Setzungsgeräusche in de sneeuwlagen onder de vers gevallen laag. We keren om; de Refuge du Carro (2759) is vandaag en de komende dagen niet bereikbaar.

Er zijn twee opties: naar het skigebied van Val d'Isère, daar morgenochtend skiën en dan naar Bonneval (1808) en vrijdag nog en dagtocht, of direct naar Bonneval, en dan morgen naar de Refuge des Evettes (2590), en vrijdag terug. We kiezen voor Bonneval, omdat we er dan maar zijn, want daar staan de auto's en het weer is slecht, dus of we het later halen is niet duidelijk. Bovendien heeft de luxe van de bewoonde wereld ook wel wat.

De afdaling naar Bonneval is een van de mooiste die iedereen ooit gemaakt heeft, door nauwe valleien, met uitzicht op gemzen, en met je ski's op je rug van boven het dorp binnen te lopen is ook wel stoer. Uiteindelijk komen we rond half vijf in Bonneval aan. Men is het erover eens dat dit waarschijnlijk beter is dan de oorspronkelijk geplande tocht.

's-Avonds eten we in de pizzeria tegenover de refuge, en bieden Mark het avondmaal aan, als dank voor de uitstekende diensten als gids. Het is gezellig hoewel de Pizzeria niet geheel is opgewassen tegen onze vorm van bestellen (twee pizza's???).

2006-04-13 donderdag

7 Uur op, 9 uur vertrek. We lopen eerst een stuk vlak naar l'Écot, en daarna omhoog naar de Refuge des Evettes. Het vlakke stuk eist zijn tol op de voeten van menig deelnemer. Wiegers voeten worden vóór de stijging danig onder handen genomen, en zo komt hij toch nog boven, maar meer aan tocht zit er voor die dag niet in.

Dat blijkt ook niet nodig; 's-middags doen we een oefening in het redden van een slachtoffer uit een gletscherspleet.

De hut blijkt overigens geen stromend water te hebben, dus dat kost nog het een en ander aan thee. Het toilet daarentegen is uitstekend, modern water- en chemicalienloos ding, en zowaar stankvrij.

2006-04-14 vrijdag

Opstaan is heeel vroeg, het schemert nog. Vandaag zullen we een piekje pakken, en uiteindelijk een hele lange afdaling maken. Het weer is prachtig. We klimmen een hele tijd, steken een gletscher over, lopen een stukje langs de gletscher. Dan gaan de stijgijzers aan voor het laatste stukje naar de top. Ondergetekende heeft geen stijgijzers bij zich en behelpt zich met een pickel; dat levert geen problemen. Bovenop de top is het toch nog Berg Heil zo aan het einde van de week, en dan gaat het omlaag. Een perfecte afdaling die eeuwig lijkt te duren. Halverwege ontdekt de gids een ijsgrot onder de gletscher. Hij klimt er in, wij volgen en we vergapen ons aan het groen-blauwe ijspektakel. Mooi toetje op de week! Voor de grot eten we de lunch op, en dan gaat het laatste stuk naar beneden.

We komen terug in Bonneval, en we pakken met zijn allen op een terrasje in de zon nog een biertje. Daarna gaan de gebroeders Veldhuis in hun auto naar huis, en de gids brengt ons naar de startplaats waar Peters auto nog staat. Hij dropt Alexander op het station van Modane, terwijl Peter en ik met de auto naar huis rijden. Overnachten doen we in een motelletje in Bourg en Bresse (?) waar we nog een verrassend leuk gerestaureerde kerk treffen.